Utangaç Yeti

Karlı bir dağın yükseklerinde, rüzgârın yumuşak şarkılar söylediği bir yerde utangaç bir genç yeti yaşar. Kürkü taze kar gibi bembeyaz, kehribar gözleri bal gibi parlayan Yuki, en çok güzel taşlar toplamayı ve kardan heykeller yapmayı sever. Çantasında şans getirsin diye pürüzsüz gri bir çakıl taşı, askısında ise mavi bir taş sallanır. Ancak aşağıdaki köyün çocuklarını gördüğünde midesi heyecandan döner ve bir kar yığınının arkasına saklanır. Tek arkadaşı, minik kırmızı atkılı kar tavşanı Pip'tir; Pip her seferinde ona neden merhaba demediğini sorar, Yuki ise yalnızca belki yarın diye fısıldar.

Vadide köy, Dede Toma'nın düzenlediği kış kar festivaline hazırlanmaktadır. Meraklı bir kız olan Mira, ağaçların arasından Yuki'yi fark eder ve ona hediyeler bırakarak yaklaşmaya çalışır. Yuki teşekkür etmek ister ama utangaçlığı ağır bir battaniye gibi üstüne çöker; bunun yerine Mira'ya kardan güzel bir tavşan heykeli yapar. Heykel köyde yankı uyandırır ve çocuklar küçük hediyeler bırakmaya başlar. Derken dağın yükseklerinden gelen bir gümbürtü her şeyi değiştirir. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu sıcak masalı, utangaçlıkla baş etmeyi ve küçük cesur adımları anlatıyor; dilerseniz Online Masal üzerinden okuyabilirsiniz.