Son Kurabiye

Sweetbriar köyünde her yıl düzenlenen hamur işi yarışması, meydanı sıcak şeker ve kaynayan reçel kokusuyla doldurur. Fırıncı Boris tezgâhlara turtalar, kekler ve tartlar yerleştirir; çocuklar ikramların arasında koşuşturur. Sarı puantiyeli elbiseli küçük Annie bu günü çok sever. Jüri tadına bakmayı bitirdiğinde geriye tek bir ikram kalır: kâğıt peçete üzerinde duran, bal rengi çatlakları parlayan ve minik şeker kristalleri ışıldayan yuvarlak bir kurabiye.

Ancak bu kurabiye sıradan değildir. Kıpırdar, minik gözlerini kırpar ve tarçın, bal, sıcak tereyağı kokusuyla kalabalığın peşine düşmesine yol açar. Fırıncı Boris'ten güvercin Pip'e kadar herkes onu yakalayıp tek başına yemek ister; kurabiye ise un çuvallarından çaydanlıklara, şapkalardan çamaşır iplerine uzanan komik bir kovalamacayla hepsinden kaçar. Annie bu telaşa katılmaz; kurabiyenin her seferinde geriye bakışını ve sanki bir şey bekleyişini fark eder. Yavuz DEMİRKIRAN'ın kaleme aldığı bu sıcak hikâye, sahip olmak ile paylaşmak arasındaki farkı eğlenceli bir dille anlatır ve Online Masal üzerinden okunabilir.