Küçük Karakulak

Altın rengi kumların sıcak bir parıltıyla uzandığı geniş bir çölde, kum renkli tüyleri, siyah püsküllü uzun kulakları ve kehribar gözleriyle küçük bir karakulak yaşar. Günlerini güneşin doğuşunu ve batışını yalnız başına izleyerek geçiren bu küçük yaratık, böcekleri kovalamanın ve şahinleri seyretmenin tek başına pek de eğlenceli olmadığını fark eder. İçi çöl gökyüzü kadar boş hisseden karakulak, her akşam rüzgâra bir arkadaşı olmasını diler. Bacağındaki küçük örme çim bileziği hiç çıkarmaz, ama onu kimin verdiğini bir türlü hatırlayamaz.

Bir sabah karşısına krem rengi tüyleri parlayan, kulak uçları mavi ışıkla ışıldayan ve patilerinin çevresinde minik kıvılcımlar dans eden konuşkan bir çöl tavşanı çıkar. İkisi kum tepelerinde yarışır, saklambaç oynar ve patilerini birbirine vurarak kıvılcım çıkarmayı denerler. Tavşan, kimsenin bilmediği gizli bir kanyonu göstermeyi önerir ve bunu sır olarak saklaması için söz ister. Aysel Banu YAVUZAL'ın sıcak bir dille kaleme aldığı bu masal, arkadaşlığı, paylaşılan sırları ve merakın cesaretini anlatır. Küçük Karakulak'ın hikâyesini Masal İzle üzerinden okuyabilirsiniz.