Çocuk ve Kirpi Otoyolu

Ben, sekiz yaşında, yaşına göre küçük ve dağınık koyu kahverengi saçlı bir çocuktur. Birçok bahçesi olan sakin bir sokakta, kırmızı tuğlalı bir evde yaşar. Sıcak bir gecede pencereden dışarı bakarken çimenlerin üzerinde homurdanarak yürüyen dikenli küçük bir kirpi fark eder ve onu çitin altında gözden kaybolana kadar izler. Ertesi sabah annesine anlattıklarında, kirpilerin yiyecek ve arkadaş bulmak için birçok bahçeyi dolaşmak zorunda olduğunu öğrenir. Yine de aklına bir soru takılır: Kirpiler çitlerin altından nasıl geçiyor ve bu onlar için ne kadar güvenli?

Ben, kırmızı kapüşonlusunu ve yeşil lastik çizmelerini giyip bahçede ipucu aramaya koyulur. Çamurdaki minik ayak izlerini ve saksının yanındaki izleri görünce aklına bir fikir gelir: bahçeden bahçeye güvenli bir yol, bir kirpi otoyolu. Annesiyle birlikte komşuların kapısını çalar; önce çitini boyamakla gururlanan Bay Patel'i, sonra köpeğinden endişelenen Bayan Chen'i ve ödüllü güllerini düşünen yaşlı Bay Green'i ikna etmeye çalışır. Komşuların çoğu bu küçük ama işe yarar fikre gülümseyerek katılır ve birlikte çitlere CD kutusu büyüklüğünde delikler açarlar. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu hikâye, Masal İzle üzerinde okunabilir.