Küçük Jerboa

Geniş, kumlu bir çölde rüzgârın sessiz şarkısı eşliğinde küçük bir jerboa yaşar. Kum rengi kürkü, uzun püsküllü kuyruğu, zıplamasına yardım eden uzun arka bacakları ve en hafif fısıltıyı bile duyan büyük kulakları vardır. Ay ışığında parlayan koyu kahverengi gözleriyle kum tepelerine bakar, ancak içini yalnızlık kaplar; çöl gecesini paylaşacak bir dost ister. Her gece kum tepelerinin üzerinden zıplar, geride minicik ayak izleri bırakır ve çöle usulca seslenir. Çöl ona yalnızca fısıltıyla karşılık verir; jerboa kendini küçük ve yapayalnız hisseder.

Serin bir gece, yıldızlar minik fenerler gibi parıldarken dikenli bir kaktüsün yanında bir hışırtı duyar. Yaklaştığında boynunda küçük mavi bir atkı taşıyan yuvarlak, dikenli bir yaratıkla karşılaşır: kendini Spike olarak tanıtan bir çöl kirpisi. İkisi kısa sürede arkadaş olur ve çölü birlikte keşfetmeye çıkar. Taşlarla dolu alanları aşar, rüzgârın savurduğu kumlarla ve karanlıkta uzayan gölgelerle yüzleşirler. Kayalık bir tepede jerboanın uzun bacakları işe yararken Spike'ın kısa bacakları yetişemez; jerboa bir taşı basamak yaparak arkadaşına yardım eder. Gecenin sessizliğindeki hafif şıpırtı onları gizlenmiş küçük bir vahaya götürür. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu sıcak anlatımlı masalı, yalnızlık duygusunu ve paylaşılan dostluğun bu duyguyu nasıl hafiflettiğini işler. Masal İzle üzerinden okunabilir.