Kız ve Küçük Tavşan

Güneşli bir sabah Mia, elinde hasır sepetiyle bahçeye çıkar ve sepetin içinde krem beyazı tüyleri, pembe kulakları olan küçük bir tavşanla tanışır. Altı yaşındaki Mia yardım etmeyi ve sarılmayı çok sevdiği için yeni dostunu hemen kucağına alıp sımsıkı sarılır. Ama tavşan korkar, kulakları yassılaşır ve sandalyenin altına saklanır. Annesi tavşanların utangaç olduğunu, ani sarılmaların onları korkutabileceğini söyleyince Mia, dostunun kendini güvende hissetmesi için başka bir yol denemeye karar verir.

Mia tavşana kendi sessiz köşesini hazırlar, her sabah aynı saatte besler ve yakınında hareketsiz oturup onu kapmadan bekler. Küçük tavşan zamanla meraklanır, Mia'nın ayakkabılarına yaklaşır, hırkasını koklar ve sonunda kendi isteğiyle avucuna tırmanır. Aysel Banu YAVUZAL'ın sade diliyle kaleme aldığı bu sıcak anlatım, sabırlı ve nazik bakımın, düzenli bir rutinin ve küçük dostunun ihtiyaçlarına saygı duymanın güveni nasıl büyüttüğünü gösterir. Kitap, hayvanlarla ve arkadaşlarla ilişkilerde zorlamak yerine beklemeyi, sınırlara saygı göstermeyi ve güvenin kendiliğinden oluşmasına izin vermeyi anlatır. Masal İzle üzerinden okunabilen bu hikâye, okul öncesi ve ilkokul çağındaki çocuklara seslenir.