Küçük Orman Orkestrası

Yemyeşil ormanın derinliklerinde, parlak siyah beyaz tüyleri ve al al tepeliğiyle dikkat çeken bir ağaçkakan yaşar. Kulağının arkasına sıkıştırdığı küçük yeşil yaprağı onun müzisyen rozeti gibidir; her an bir ritim tutmaya hazırdır. Bir sabah bir çalıdan süzülen tatlı bir şarkı duyar. Bu şarkı, bacağında mavi kurdele dalgalanan utangaç minik bir çalıkuşunun sesidir. Ağaçkakan ona katılmak için ritim tutmaya başlar, ama uykulu bir fındık faresi oyuk kütüğünden çıkıp müziğin biraz karışık geldiğini söyler. Üçü birlikte bir orman konseri vermeye karar verir: ağaçkakan davulcu, çalıkuşu şarkıcı, fındık faresi de pati vuruşları ve meşe palamudu çıngıraklarıyla tempoyu tutan kişi olacaktır.

Ancak ilk denemeler hiç de uyumlu değildir. Ağaçkakan hızlı ve yüksek sesle çalmak ister, çalıkuşu başlamak için doğru anı bulamaz, fındık faresinin yumuşak tıkırtısı ise davulun gürültüsünde kaybolur. Her biri kendi ezgisini çalar, kimse diğerini dinlemez. Bilge fındık faresi sorunun ne olduğunu fark eder ve farklı bir yol önerir. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu sıcak masal, birlikte üretmenin ve birbirini dinlemenin önemini orman hayvanlarının dostluğu üzerinden anlatır. Sabır, işbirliği ve uyum gibi değerleri işleyen masal, Masal İzle üzerinden okunabilir.