Kız ve Küçük Serçe

Mira her ilkbaharda mahallesine dönen küçük serçeleri pencereden izler ve onların bahçelerinde kalmasını ister. Oysa bahçede yalnızca biçilmiş çimenler ile büyük bir ağaç vardır; kuşların sığınacağı sıcak köşeler yoktur. Bir sabah Büyükanne Rosa ile toprağı kazarken yerli çalılar dikmeye karar verirler. Mira sarı yağmur çizmelerini giyip bahçe merkezine gider, kuş dostu çalıları seçer ve onları büyük bir özenle toprağa diker.

Günler geçtikçe çalılar yeşillenir ve serçeler birer birer bahçeye gelmeye başlar. Mira, bacağında ince gümüş bir halka taşıyan cesur bir serçeye Pip adını verir. Pip'in diğer kuşları çalılara yönlendirmesiyle bahçe adeta bir serçe oteline dönüşür. Mira, Büyükanne Rosa'nın gösterdiği kitaptan yerli çalıların sonbaharda meyve, kışın tohum verdiğini ve dallarının kuşları kedilerden ve şahinlerden koruduğunu öğrenir. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu hikâye, küçük bir kızın sabırla ve emekle doğaya nasıl katkı sağlayabileceğini anlatır. Mira'nın bahçesindeki değişimi izlerken çocuklar, yerli bitkilerin kuşlar için neden önemli olduğunu öğrenir. Masal İzle üzerinde okunabilecek bu sıcak hikâye, doğayı seven ve hayvanlara ilgi duyan çocuklar için uygundur.