Kız ve Ahır Kedisi

Lily, büyükannesinin çiftliğinin yanındaki eski kırmızı ahırı çok sever. Her öğleden sonra, sol kulağında çentik bulunan beyaz göğüslü ince gri tekir kediyi görmek umuduyla ahıra girer. Kedi ise yüksek bir ahşap kirişten onu tedirgin yeşil gözlerle izler ve uzun kuyruğunu ileri geri sallar. Lily onunla arkadaş olmayı çok ister ama dikkatli olması gerektiğini bilir; elini uzatmaz, seslenmez, bir fare kadar sessizce bekler.

Günler geçtikçe Lily ahıra dönmeyi sürdürür ve her seferinde kedinin tünediği kirişe biraz daha yakın oturur. Gevşek bir kuyruğun sakinlik, yavaş bir göz kırpmanın güven anlamına geldiğini fark eder. Dizleri kıpır kıpır olsa da hareketsiz kalmayı ve kedinin sessiz dilini okumayı öğrenir. Kurutulmuş balıkları samanın üzerine bırakıp geri çekilir, kararı hep kediye bırakır. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu resimli masalı, sabrın ve saygının bir hayvanla kurulan dostluğun temeli olduğunu anlatır. Utangaç bir kedinin güvenini kazanmanın kovalamakla değil, alan tanımakla ve doğru anı beklemekle mümkün olduğunu gösterir. Masal İzle üzerinden okunabilir.