Kirpinin Minik Tiyatrosu

Ormanın eğrelti otlarının yumuşak yeşil perdeler gibi durduğu sıcak bir köşesinde, böğürtlen kırmızısı atkısı ve parlak gözleriyle Hazel adında bir kirpi yaşar. Hazel her akşam bir çalının arkasında kukla gösterileri çalışır, kendi kendine replikler fısıldar; ancak biri onu izlediğinde patilerinin titremesinden korktuğu için bu hikâyeleri kimseyle paylaşamaz. En iyi arkadaşı, yosun yeşili iş önlüğü giyen tarla faresi Milo, onun bu gizli yeteneğini keşfeder ve Hazel'e düzgün bir sahne kurmayı önerir.

Birlikte ağaç kabuğundan bir sahne, dallardan perdeler ve yosundan seyirci koltukları yaparlar; üzerinde "Orman Tiyatrosu" yazan küçük bir tabela bile asarlar. Sonra orman dostlarını hikâyelerini paylaşmaya davet ederler. Nazik tavşan Fern ve sincap Pip gösteriye geleceğine söz verir; Pip bütün ailesini de getireceğini söyleyince Hazel'in endişesi daha da artar. Meşe palamutlarından, tüylerden ve keçe parçalarından kuklalar yapılır. Çınar BİBER'in bu sıcak masalı, sahne korkusunu ve arkadaşlığın desteğini anlatır; Masalcı Baba üzerinde okunabilir.