Gümüş Prenses

Uzak bir krallıkta, tepedeki şatoda yaşayan Prenses Aria'nın beline kadar uzanan gümüş saçları ay ışığı gibi parlar. Mavi gözleri şefkatli, gülümsemesi yumuşaktır; gören herkes saçlarının güzelliğinden söz eder. Ancak Aria, insanların yalnızca görünüşünü değil, kendisini bir bütün olarak görmesini ister. Bu yüzden bahçıvanlara tohum ekmekte yardım eder, köy çocuklarına hikâyeler okur ve yüksek bir ağaçtan kaybolmuş bir kedicik kurtarır. Köylüler saçlarının güzel olduğunu söyler ama iyiliğinin daha da güzel olduğunu ekler. Krallığın gri saçlı, koyu mor cüppeli büyükleri ise gümüş saçların bir armağan olduğunu, gerçek güzelliğin iyi bir kalpten ve cesur bir ruhtan geldiğini hatırlatır.

Bir akşam güneş batarken krallığın üzerine tuhaf bir karanlık çöker; ay ve yıldızlar kaybolur, fenerler söner, köy sessizliğe gömülür. Aria korkmasına rağmen yardım etmesi gerektiğini bilir ve küçük çantasını alıp yola çıkar. Karanlıkta gümüş saçları hafifçe parlamaya başlar. Yolda titreyen kayıp bir kedi yavrusu bulur ve onu kucağına aldığında saçlarının daha da parladığını fark eder: birine yardım ettiğinde ışığı artmaktadır. Köy meydanında toplanan korkmuş insanlara ışığını taşır, kayıp bir torunu ve keçisini bulur, bir arabanın altında sıkışan yavru köpeği kurtarır, saklanan çocukları teselli eder. Her iyilikle parlayan saçları bütün meydanı aydınlatır ve köylüler onun ışığını takip ederek güvenle şatoya ulaşır. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu çocuk masalı, görünüşe dayalı övgülerin ötesine geçen bir kahramanlık öyküsü anlatır. Kitap, gerçek güzelliğin parlak saçlardan değil, iyilikten ve cesaretten geldiğini; yardım etmenin hem yardım edene hem de çevresine ışık taşıdığını sade ve sıcak bir dille işler. Masalı Online Masal üzerinden okuyabilirsiniz.