Ayçiçeği

Gri tepeler arasına sıkışmış küçük bir köyde gökyüzü sürekli bulutlarla kaplıdır ve köy halkı endişeli yüzlerle dolaşır. Köyün kıyısında yaşayan Sophie, kırmızı kurdeleyle bağladığı kestane rengi saçları ve hardal sarısı hırkasıyla gizli yerler peşindedir. Sisli bir sabah eski bir taş duvardaki boşluğun ardında, yabani otlarla örtülmüş unutulmuş bir bahçe ve ortasında gümüş yapraklı, tek tomurcuklu tuhaf bir bitki bulur. Büyükannesi Rose'un anlattıklarıyla bu bitkinin, yalnızca yüz yılda bir dolunay doğduğunda açan ve ışığıyla kasveti kovan Ayçiçeği olduğunu öğrenir.

Sophie her akşam bahçeye dönerek yabani otları temizler, çiçeğe su taşır, ona hikâyeler anlatır ve sabırla büyümesini bekler. Gölgelerde ise yüz yıldır aynı anı bekleyen kıskanç ve yalnız bir kırağı perisi onu izlemektedir. Peri dondurucu nefesiyle çiçeğe zarar vermeye çalışırken Sophie kaçmak yerine onunla konuşur, öfkesinin ardındaki yalnızlığı fark eder ve birlikte beklemeyi önerir. Yavuz DEMİRKIRAN'ın kaleme aldığı bu sıcak masal, sabrın, iyiliğin ve bir başkasının yalnızlığını anlamanın neleri değiştirebileceğini anlatıyor. Masalı Online Masal üzerinden okuyabilirsiniz.