Fısıldayan Duvarlar

Mia, sarı yağmurluğunu giyip boynundaki pirinç anahtarla Büyükanne Rose'un eski kır evine taşınır. Evin krem sıvalı duvarları, koyu meşe kirişleri ve köşelere tırmanmış sarmaşıkları vardır; içerisi odun dumanı ve lavanta kokar. Tekir kedisi Pip ile odaları gezerken koridorda bir fısıltı duyar, ama önce bunu yalnızca hayal gücüne yorar. Gece yatağında duvarlar yeniden konuşmaya başlayınca ve altın dikişler nefes alır gibi atmaya başlayınca, küçük kız evin ona anlatacak hikâyeleri olduğunu fark eder.

Büyükanne Rose'un "Eski duvarlar anılar barındırır, dinleyenlere fısıldarlar" sözü Mia'ya yol gösterir. Mutfak duvarı ona yıllar önce burada yaşamış bir fırıncıyı anlatır; Mia gevşek bir tuğlanın arkasında ballı ekmek tarifini bulur ve büyükannesiyle birlikte ekmeği pişirir. Her odanın başka bir hikâyesi vardır. Mia hepsini dikkatle dinleyip bir deftere yazar. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu masalı, merak ve sabırla dinlemenin değerini anlatır; geçmişin izlerini fark eden bir çocuğun gözünden aile bağlarını işler. Masal, Online Masal üzerinden okunabilir.