Tavşanın Gizli Şarkısı

Güneşli bir orman açıklığında yaşayan küçük bir tavşan, yumuşak krem beyazı tüyleri ve yaprak yeşili atkısıyla dikkat çeker; en çok dinlemeyi sever. Bir gün yaşlı bir meşe ağacından süzülen çok eski ve tatlı bir ezgi duyar. Şarkının peşinden gittiğinde hardal sarısı örgü şalı ve yuvarlak tel gözlüğüyle minik kahverengi bir çalıkuşuyla tanışır. Çalıkuşu, bu ezginin kuşaktan kuşağa aktarılan bir gelenek olduğunu anlatır. Tavşan şarkıyı öğrenmek ister ve sabırla çalışmaya söz verir.

Gün doğumunda başlayan derslerde tavşan, şarkının yalnızca notalardan ibaret olmadığını fark eder. İlk denemeleri titrek çıkar, bazen umutsuzluğa kapılır. Çalıkuşu ona şarkıyı kalbinde hissetmesini, ezginin baharı karşılamak ve dostluğa teşekkür etmek için söylendiğini anlatır. Gelenek bir tohuma benzer; kimse onu ekmezse büyüyemez. Tavşan çiçeklere, ağaçlara ve yıldızlara şarkı söyleyerek çalışmasını sürdürür. Çınar BİBER'in kaleme aldığı bu sıcak masal, sabırlı öğrenmeyi ve paylaşmanın sevincini seven çocuklar için Masalcı Baba üzerinde okunabilir.