Saatçinin Festivali

Tickford kasabasında saatler duvarlarda, vitrinlerde ve raflarda yer alır; her birinin kendine özgü bir kişiliği, kimi hızlı kimi yavaş bir ritmi vardır. Saatçi çırağı Henry, dağınık bakır kızıl saçları ve boynundaki pirinç büyüteciyle her sabah Usta Osric'in dükkânında saatleri kurar, dişlileri parlatır. Ustası ona her saatin bir sesi olduğunu, önemli olanın dikkatle dinlemek olduğunu öğretmiştir. Henry'nin en iyi arkadaşı Pip ise yuvarlak yüzlü, iki tombul örgülü ve teneke düdüğünü hiç elinden bırakmayan bir kızdır; ikisi bir gün müzikli, saatli bir festival hayali kurar.

Yıllık Saatçinin Festivali'ne bir hafta kala kasaba meydanındaki en eski saat hüzünlü bir takırtıyla durur. Usta Osric saatin ana yayının kurulu olduğunu ama artık tik tak etmediğini söyler; o saat olmadan diğer saatler de ritmini kaybeder ve festival iptal olacaktır. Henry büyüteciyle saatin derinliklerine bakar ve uzakta ince bir uğultu duyar: saatin yeniden çalışması için özel bir müzikal düzene ihtiyacı vardır. Pip'le birlikte eski kitapları ve tozlu rafları tarayıp çatlak deri bir defterde o nota sayfasını bulurlar. Fırıncı Dul Marlow'un çağrısıyla köylüler meydanda toplanır. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu sıcak öyküsü, sabırla dinlemeyi ve birlikte çalışmayı öne çıkarıyor; masal Online Masal üzerinden okunabilir.