Rüzgar Gülü'nün Dileği

Köy fırınının çok yukarısında, ince bir çubuğun ucundaki bakır horoz rüzgar gülü, elli yıldır güneşin doğuşunu ve batışını izler; esen her meltemi öğrenmiştir. Fırıncı her sabah ona gülümseyerek seslenir ve oka bakarak o günkü rüzgarı tahmin eder. Rüzgar gülü yardımcı olmaktan gurur duysa da rüzgarın uzak diyarlardan fısıldadığı lavanta tarlalarını, karlı dağları ve geniş mavi denizi hiç görmediği için zaman zaman iç çeker.

Bir gece köyü sarsan güçlü bir rüzgar onu çubuğundan koparır ve bilmediği yerlere taşır. Rüzgar gülü kendini önce bir buğday tarlasının kenarındaki çit direğinde, sonra küçük bir limanda bulur. Hardal sarısı paltolu genç bir yolcu, balıkçılar ve keçe şapkalı bir çiftçi onun gösterdiği yöne güvenerek yollarını bulur. Böylece rüzgar gülü yön göstermenin her yerde ne kadar önemli olduğunu fark eder; ama bakır kalbi eski çatısına ve fırıncının dostça selamına özlem duyar. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu masalı, küçük bir rüzgar gülünün macerası üzerinden aidiyet, işini severek yapma ve evin değerini anlatır. Resimli masallara ilgi duyan çocuklar bu öyküyü Online Masal üzerinden okuyabilir.