Penguenin Minik Kütüphanesi

Pip adlı penguen, soğuk bir sabah deniz kıyısında dolaşırken kum tepelerinin arkasında terk edilmiş bir balıkçı kulübesine rastlar. Çatısı çökmüş, pencereleri tozla kaplı bu kulübede onu bekleyen bir şey vardır: henüz anlatılmamış hikâyeler. Yuvarlak telli gözlükleri ve yumuşak kırmızı atkısıyla Pip, bu eski yeri deniz kenarında herkesin yararlanabileceği minik bir kütüphaneye dönüştürmeye karar verir. Rafları siler, zemini süpürür, oturmak için dalgaların getirdiği odunları üst üste dizer ve pencereye bir fener yerleştirir. İlk kitaplar da kendi defterlerinden çıkar: büyük dalgaların, cesur küçük balıkların ve suyun üzerindeki yıldızların hikâyeleri.

Kısa süre sonra kapıdan ilk konuk gelir. Genç sumru Luna, uzak adaların pembe kumlarını, şarkı söyleyen yengeçleri ve fırtınadan sonra açan gökkuşağını anlatır; Pip her kelimeyi yeni bir deftere yazar. Haber deniz kuşları arasında yayılır ve martılar, deniz papağanları ile fırtına kuşları okyanustan getirdikleri hikâyelerle kulübeyi doldurur. En yaşlı deniz kuşu Dede Albatros, yıldızların tek harita olduğu eski yolculukları anlatır; yaşlı fok Mira ise küçüklere okumayı öğretmeye yardım eder. Çınar BİBER'in bu sıcak masalı, paylaşılan hikâyelerin insanları nasıl bir araya getirdiğini ve kuşakları birbirine bağladığını anlatır. Masalcı Baba üzerinde okunabilecek bu masal, dinlemeyi, anlatmayı ve okumayı seven çocuklar için uygundur.