Oğlan ve Küçük Yusufçuk

Parlak bir cumartesi sabahı Sam, hardal sarısı yağmur çizmelerini giyip kanvas çantasını alır ve aklında tek bir hedef vardır: sulak alanların kenarındaki göleti keşfetmek. Defteri ve kalemi hazırdır; hava taze, çamur kokusu ve sazlıklardan gelen kuş sesleri etrafı sarar. Göletin suyu ayna gibi parıldarken burnunun önünden geçen minik bir yusufçuk, turkuaz ve mavi gövdesiyle, güneşte ışıldayan dört kanadıyla havada asılı kalır ve sanki Sam'i izlemeye çağırır.

Sam onu çamurlu kenar boyunca takip ederken küçük yusufçuk kendi hikâyesini anlatır: noktadan büyük olmayan bir yumurta, suyun altında kanatsız bir nimf olarak geçen günler, minik su böcekleriyle beslenip balıklardan saklanma, deri değiştirmeler ve sudan dışarı sürünerek buruşuk kanatlarla ortaya çıkış. Sam bu yaşam döngüsünü heyecanla defterine çizerken yusufçuk ona sulak alanın daha derinlerini gösterir: nilüfer yaprağında şarkı söyleyen kurbağa, sap üzerinde süzülen salyangoz ve daireler çizen su böceği. Sulak alanların adeta büyük bir kreş olduğunu fark eden Sam, gördüğü her canlıyı çizim ve notlarla sayfalarına işler. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu masal, Masal İzle üzerinden okunabilir.