Oğlan ve Küçük Balıkçıl

Leo, her sabah hardal sarısı yağmurluğunu ve mavi çizmelerini giyerek gölete doğru yürüyen bir oğlandır. Bez çantasında suluboya defteri ve boya kutusu taşır; yosunlu taşlara oturup sazları, nilüfer yapraklarını ve suyun yansımalarını çizmeyi sever. Bir gün sığ suda duran küçük bir balıkçıl görür. Kuşun yumuşak mavi-gri tüyleri, beyaz boğazı ve kehribar gözleri onu çok etkiler. Ancak heyecanla öne eğilip çizmeye başlayınca balıkçıl ürker ve sazların üzerinden uçup gider. Leo o gece kuşun hareketsiz duruşunu düşünür ve yeniden denemeye karar verir.

Ertesi sabah bu kez taşın çok gerisine oturur, kıpırdamadan bekler ve yavaşça nefes alır. Balıkçıl geri döndüğünde onu korkutmamayı başarır. Kuşun gagasını suya daldırıp minik gümüş bir balık yakaladığını, çamurda açılan uzun parmaklarıyla nasıl dengede durduğunu izler. Günler geçtikçe Leo beklemeyi öğrenir ve defteri yavaş yavaş dolar. Aysel Banu YAVUZAL'ın sıcak bir dille anlattığı bu masal, doğayı gözlemlemenin ve sabırla beklemenin insana neler kazandırdığını gösterir. Masal İzle üzerinden okunabilecek bu hikâye, doğaya ilgi duyan ve resim yapmayı seven çocuklar için uygundur.