Oğlan ve Karakurbağaları

Büyük bahçeli küçük bir evde yaşayan, geniş kırmızı güneş şapkalı bir oğlan, her sabah bahçede neyin yeni olduğunu görmek için dışarı koşar. En çok da bahçenin alt ucundaki, karakurbağalarının yaşadığı göleti sever. Pütürlü zeytin kahverengi derili, altın renkli gözlü bu utangaç hayvanları uzun süre diz çöküp sessizce izler. Bütün ilkbahar boyunca onların göletten zıplayıp ıslak yaprakların altına saklanışını, yumuşak çamura yuva yapışını gözlemler ve neye ihtiyaçları olduğunu bulmaya karar verir.

Sıcak bir öğleden sonra karakurbağalarının bahçede huzursuzca zıplayıp durduğunu fark eder; güneş sıcak, toprak kurudur ve hayvanların dinlenmek için serin, nemli bir yere ihtiyacı vardır. Oğlan göletin yanında gölgeli bir köşe seçer ve taşlar, kuru yapraklar ile yosun toplayarak onlara küçük bir barınak yapar. Taşları üst üste dizip ön tarafta bir açıklık bırakır, zemine kuru yaprakları serer, taşların üstüne yosunu bastırır. Sonra geriye yaslanıp bekler ve izler. Çınar BİBER'in kaleme aldığı bu masal, doğayı gözlemleyen ve küçük bir emekle bir canlının yaşamını kolaylaştıran bir çocuğun hikâyesini anlatıyor. Doğaya duyarlılık, sabır ve sorumluluk üzerine sıcak bir masal arayan çocuklar için uygun olan bu hikâyeyi Masalcı Baba üzerinden okuyabilirsiniz.