Oğlan ve Karabatak

Leo adlı bir oğlan her sabah sarı yağmurluğunu ve kırmızı çizmelerini giyip defterini çantasına koyarak deniz kuşlarını izlemek için limana gider. Limanı dünyanın en güzel yeri olarak görür. Bir gün eski ahşap bir direğin üzerinde bronz gibi parlayan, zümrüt gözlü bir karabatak fark eder ve onu ürkütmemek için hareketsiz kalarak izlemeye başlar. Kuşun denize dalıp balık yakalamasını hayranlıkla seyrederken defterine notlar alır: derine dalıyor, balık yakalıyor; bunu nasıl yapıyor? Bu soru, onu doğayı daha yakından incelemeye yönlendirir.

Evde küçük kız kardeşi Maya onu merakla karşılar ve ona yardım etmek ister. İkisi birlikte limana dönerek karabatağı izler; perdeli ayakların palet gibi çalıştığını, ıslanan tüylerin kuşu ağırlaştırıp kolayca batırdığını ve parlak gözlerinin bulanık suda bile iyi gördüğünü fark ederler. Leo gördüklerini çizimlerle defterine kaydeder, Maya ise sorularıyla onu yeni keşiflere yönlendirir. Eve dönünce Leo, karabatağın nasıl daldığını göstermek için plastik şişe, siyah kâğıt, karton ve eski terliklerden perdeli ayaklar kullanarak bir maket yapar; şeffaf bir kapta su ve oyuncak balıkla dalışını canlandırır. Maya maketin ayaklarını yapıştırırken eğlenir, Leo da her parçanın avlanmaya nasıl yardımcı olduğunu anlatır. Sonunda maketini liman şenliğinde sergiler. Çınar BİBER'in bu hikâyesi, merak eden, gözlemleyen ve sorularının peşinden giden bir çocuğun doğayı keşfini anlatır; küçük kardeşle paylaşılan bir ilginin nasıl ortak bir öğrenmeye dönüştüğünü gösterir. Doğayı seven, hayvanları merak eden ve basit malzemelerle deney yapmaktan hoşlanan çocuklar için uygundur. Masalcı Baba üzerinde okunabilir.