Oğlan ve Altın Serçe

Ormanın kıyısındaki küçük bir köyde yaşayan Elio, gezmeyi ve merak etmeyi seven bir oğlandır. Bir sabah ormanın derinliklerinde dikenli bir çalıya takılmış, tüyleri güneş ışığı gibi parlayan minik bir altın serçe bulur. Onu kurtarır, evine götürür ve eski bir ahşap kafese koyarak tohumlar, taze su ve yumuşak bir yosun yatağı verir. Ancak küçük kuş kafeste şarkı söylemez; parıltısı donuklaşır ve giderek sessizleşir. Elio, sevdiği bir şeyi yanında tutmanın onu mutlu etmeye yetmediğini fark etmeye başlar.

Büyükannesinin tepelerin ötesindeki büyülü ormandan ve altın serçelerin ancak özgürce uçabildiklerinde parıldadığından söz etmesiyle Elio, kalbinde zor bir kararla yüzleşir. Serçeyi yeşil bir tepenin zirvesine götürüp kafesin kapısını açar. Küçük kuş yeniden parlar ve onu derelerin, devrilmiş kütüklerin üzerinden geçerek parlayan ağaçların, mavi çiçeklerin ve mavi mantarların bulunduğu harika bir ormana yönlendirir. Orada, elinde parlayan yeşil taşlı ahşap bir asa tutan Orman Bekçisi ile karşılaşırlar. Ebru Mina TOMURCUK'un bu masalı, sevginin bazen bırakmayı gerektirdiğini sıcak ve yalın bir dille anlatır. Elio'nun serçeyle kurduğu bağ, merak duygusu ve doğaya saygı öykünün merkezinde yer alır. Masalı Onlinemasal Com.Tr üzerinden okuyabilirsiniz.