Oğlan ve Ağaçkakan

Oğlan ve Ağaçkakan, her sabah kahvaltıdan önce hardal sarısı yağmurluğunu ve kırmızı lastik çizmelerini giyerek yemyeşil ormana çıkan bir çocuğun hikâyesini anlatır. Oğlan orman kuşlarını izlemeyi sever, özellikle parlak kızıl tepeli, telaşlı ağaçkakanı gözlemlemekten büyük keyif alır. Bir sabah ağaçkakanın yaşlı bir ağaç gövdesine yuvarlak bir delik açtığını fark eder ve merakla izlemeye koyulur. Günler geçtikçe bu deliğin yalnızca ağaçkakana değil, sonradan gelen sincaba, baykuşlara, arılara ve bir yarasaya da yuva olduğunu keşfeder.

Büyükanne Rose'un söylediği "Yaşlı ağaçlar ormanın apartmanlarıdır" sözü, çocuğun gördüklerini anlamlandırmasına yardımcı olur. Öğrendiklerini başkalarıyla paylaşmak isteyen oğlan, resimler ve hikâyelerle neşeli bir sergi hazırlar. Bu sergi sayesinde köydeki insanlar yaşlı ağaçların sanıldığından çok daha fazla canlıya barınak olduğunu fark eder. Çınar BİBER'in kaleme aldığı bu masal, doğayı gözlemlemenin, merak etmenin ve öğrenilenleri paylaşmanın değerini sade bir dille anlatır. Yaşlı ağaçların ekosistemdeki rolünü ve bir deliğin bile kaç canlıya yuva olabileceğini gösteren hikâye, Masalcı Baba üzerinden okunabilir.