Küçük Çakal

Altın rengi kumların dalgalar gibi parıldadığı bir çölde yaşayan Küçük Çakal, kum sarısı tüyleri, uçları koyu renkli kocaman kulakları ve parlak kehribar gözleriyle çevresini keşfetmeye meraklıdır. Bir gün ay ışığında parlayan gümüş grisi tüyleri ve alnındaki hilal iziyle dikkat çeken büyülü bir tavşanla tanışır. Çakal kendini göstermeye çalışırken kuyuya giden yolu yanlış tarif eder; tavşanın sabrı ve güvenin hileyle kazanılamayacağına dair sözü ona iyi davranmanın değerini hatırlatır.

Bir sabah çöl kuyusunun kaybolduğu anlaşılır. Kırmızı atkılı kum kekliği telaşla kanat çırpar, gözlüklü yaşlı çöl kaplumbağası yardım ister. Çakal kuyuyu bulmaya talip olur, ama kaplumbağa onun genç ve oyuncu oluşundan kuşku duyar. Büyülü tavşan onunla birlikte gitmeyi önerir. İkili kum tepelerini aşarken tavşanın kolyesi gizli şeyleri sezdiğinde parlar, çakal ise keskin kulaklarıyla uzaktan gelen hafif bir şırıltıyı yakalar. Kuyunun üzerini örten kum yığınını ve minik ayak izlerini bulduklarında, bunu birinin kasten yaptığını anlarlar. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu sıcak hikâye, Masal İzle üzerinde okunabilir.