Küçük Baykuşun Şapkası

Sessiz bir çayırın kıyısındaki uzun meşe ağacında yaşayan küçük bir baykuş, her akşam uyanıp ormanın seslerini dinlemeyi sever. Bir sabah ona kâğıda sarılı bir koli gelir; içinde mavi, yumuşak örgü bir şapka vardır. Baykuş şapkayı hemen takar, ama kısa süre sonra bir sorun belirir: rüzgârın hışırtısı, ağaçkakanın vuruşu ve ormanın tüm sesleri boğuklaşır. Çünkü şapka, duymasına yardımcı olan tepeli kulak tüylerini düzleştirmiştir.

Arkadaşı sincap, aletlerle dolu yeşil iş önlüğüyle gelir ve durumu fark eder. İkisi birlikte bir tasarımcı gibi düşünmeye başlar: iyi bir şapka giyene uygun olmalı, onu sıcak tutmalı ama kendi olmasına da izin vermelidir. Sincap ölçü ipini, tahta iğnesini ve kırmızı yünü çıkarıp kulak tüyleri için iki delik açmayı önerir. Çınar BİBER'in bu masalı, bir eşyanın yalnızca güzel ya da sıcak olmasının yetmediğini, işlevinin ve kişiye uygunluğunun önemli olduğunu anlatır. Masalcı Baba üzerinden okunabilecek masal, dinlemenin, arkadaşlığın ve birlikte sorun çözmenin değerini de vurgular.