Kristal Kardan Adam

Soğuk bir kış sabahı Mika, ponponlu kırmızı şapkasını ve hardal sarısı montunu giyerek taze kara koşar. Kışı diğer mevsimlerden daha çok sever, çünkü her şey ona büyülü görünür. Bu sabah sıradan bir kardan adam yapmak yerine parıldayan kar ve buz kristallerini bir araya getirerek özel bir şey inşa etmeye karar verir. Güneş bulutların arasından göründüğünde kardan adam ışıldamaya başlar ve Mika onun gözlerini kırptığını fark eder. Adı Kristal'dir; buz sarkıtları gibi şıngırdayan bir sesi, dal kolları ve göğsünde usulca parlayan küçük bir kristal kalbi vardır.

İkisi kısa sürede arkadaş olur ve kışın tadını doyasıya çıkarırlar: gizli kapısı olan bir kar kalesi kurar, donmuş gölette buz pateni yapar, kar melekleri yapar ve yıldızlı gökyüzünün altında sıcak kakao eşliğinde sohbet ederler. Kristal, Mika'ya nefesiyle kırağı desenleri yapmayı öğretirken Mika da ona yazı, yeşil çimenleri ve sıcak güneş ışığını anlatır. Yavuz DEMİRKIRAN'ın sade bir dille kaleme aldığı bu masal, dostluğun ve birlikte geçirilen zamanın değerini, sevilen birinden ayrılmanın hüznünü ve her anı değerli kılmanın önemini anlatır. Mika'nın kış büyüsünü keşfetmesi ve Kristal'le paylaştığı anlar, çocuklara vedanın da dostluğun bir parçası olabileceğini gösterir. Masal, Online Masal üzerinden okunabilir.