Kız ve Yüksükotu Çayırı

Maya, kasabanın kıyısındaki kır çiçeği çayırına her sabah giden meraklı bir çocuktur. Hardal sarısı yağmur çizmelerini giyer, kırmızı çantasına küçük defterini ve büyüteçini koyar, yüksükotlarıyla dolu çayıra doğru seke seke yürür. Çayırda arıları ve kelebekleri izler, gördüklerini defterine tek tek not eder. En çok sevdiği yer, yaşlı meşe ağacının yanındaki yüksükotu kümesidir; orayı kendi çayırı gibi benimser.

Bir gün çiçeklerin solmaya başladığını fark eder; taç yapraklar dökülür, saplar eğilir ve arıların sayısı azalır. Tüylü arı Vızvız ona nektar bulunabilecek çiçekleri gösterir. Maya, tozlaştırıcıların yiyecek, barınak ve suya ihtiyaç duyduğunu düşünüp harekete geçmeye karar verir. Annesinin desteğiyle yüksükotu, lavanta ve gelincik tohumları bulur; çayırda toprağı kazar ve eker. Her gün sulayıp yabani otları yolarken sabırla beklemeyi öğrenir, arkadaşlarını da yardıma çağırır. Aysel Banu YAVUZAL'ın kaleme aldığı bu sıcak öykü, doğayı gözlemlemenin ve küçük adımların değerini anlatır. Kitabı Masal İzle üzerinden okuyabilirsiniz.