Kız ve Su Samuru

Emma, her öğleden sonra okuldan sonra nehir kıyısındaki en sevdiği yere giderek yeşil kanvas çantasından eskiz defterini çıkarır ve gördüğü hayvanları çizer. Sarı yağmur çizmeleri ve gevşek at kuyruğuyla düz bir kayanın üzerine oturur; yusufçukları, kurbağaları, balıkçılları ve ördek ailelerini sessizce izler. Hayvanları ürkütmemek için hep uzakta durur ve hareketsiz kalır. Bir öğleden sonra suyun kenarında yeni bir komşu belirir: parlak kürklü, ince bir su samuru. Karnının üzerinde gri bir taşı dengeleyen bu oyuncu hayvana, taşından esinlenerek Çakıl adını verir. Çakıl başta temkinlidir; Emma hızlı hareket ettiğinde suya kayıp gözden kaybolur. Emma sabırlı olmayı, fazladan hareketsiz oturmayı ve yumuşak bir fısıltıyla konuşmayı dener. Zamanla su samuru ona alışır, başını yana eğip meraklı gözlerle bakar. Böylece Emma yaban hayatıyla dostluğun zaman ve sessiz saygı gerektirdiğini öğrenir; Çakıl'a asla dokunmaya ya da yiyecek vermeye çalışmaz.

Ancak bir gün nehir kıyısına vardığında nefesi kesilir: plastik şişeler ve buruşuk ambalajlar kıyıya vurmuştur, bir dala dolanmış olta misinası ve suda sallanan bir gazoz kutusu vardır. Çakıl kayasında kafası karışmış oturmaktadır. Emma, sevdiği nehrin ve komşusunun tehdit altında olduğunu fark eder ve harekete geçmeye karar verir. Öğretmeni Bayan Hart'a durumu anlatır; öğretmeni bunu bir sınıf temizlik projesine dönüştürmeyi önerir. Emma, arkadaşı Leo'yu ve sınıf arkadaşlarını da işe katar. Eldivenler, çöp torbaları ve bir el arabasıyla cumartesi sabahı nehir kıyısında buluşurlar. Jane MEADOW'un sade bir dille kaleme aldığı bu öykü, doğayı gözlemlemenin ve ona saygı duymanın değerini, küçük bir çocuğun çevresindeki sorunu fark edip çözüm için harekete geçmesini anlatır. Doğa sevgisi, sabır, dostluk ve birlikte çalışmanın gücü üzerine kurulu bu öyküyü Kids Tale Book üzerinden okuyabilirsiniz.