Kız ve Sincap

Maya, serin bir sonbahar sabahında kırmızı lastik çizmelerini ve hardal sarısı yağmurluğunu giyerek evinin yakınındaki ormanı keşfe çıkar. Yanına spiralli bir defter ile kurşun kalem alır; amacı gördüklerini çizmek ve not etmektir. Patikada yürürken yaprakların çıtırtısını dinler, renk renk yaprakların dansını izler ve toprak kokusunu içine çeker. Derken bir meşe ağacından gelen hışırtıyla kızıl-turuncu tüylü küçük bir sincapla tanışır: Nutkin.

Maya, Nutkin'i korkutmamak için devrilmiş bir kütüğe oturup sessizce izlemeye başlar. Sincabın meşe palamutlarını ve fındıkları toplayıp içi boş bir kütüğe, toprağa kazdığı küçük deliklere sakladığını fark eder. Nutkin durmadan ağaçtan aşağı yukarı koşar, patileriyle toprağı bastırır, başka bir sincapla cıvıldaşır. Maya her gözlemini defterine çizer ve not eder, böylece kendi küçük sonbahar doğa günlüğünü oluşturur. Sincabın ona bir fındık bırakıp yeniden işine dönmesi, ikisi arasında sessiz bir yakınlık doğurur. Çınar BİBER'in bu öyküsü, doğayı sabırla gözlemlemenin, merak etmenin ve not tutmanın değerini sade bir dille anlatır. Masalcı Baba üzerinde okunabilen hikâye, doğayı seven ve gözlem yapmaktan hoşlanan çocuklar için uygundur.