Kız ve Midilli

Maya cumartesi sabahlarını çok sever. Kırmızı yağmur çizmelerini ve mavi tulumunu giyip yeşil kanvas sırt çantasını omzuna atar, yolun sonundaki binicilik merkezine doğru yürür. O gün bütün midillileri görmeyi ummaktadır. Binicilik merkezinde büyük kırmızı bir ahır, kumlu bir alan ve midillilerin yaşadığı geniş, yeşil bir çayır vardır. Ahırın sahibi Bay Hale onu kapının yanında karşılar ve midillilerin o gün çayırda olduğunu söyler.

Maya çite tırmandığında altı midillinin birbirine sokulmuş, huzursuz bir hâlde durduğunu fark eder. Kestane rengi Rosie ayrı durmakta, endişeli görünmektedir; küçük gri midilli Pip ise ona çok yakın durup neredeyse arkasına saklanmaktadır. Maya bir süre izledikten sonra büyük midillilerin küçükleri samandan ve su yalağından kovaladığını görür. Bay Hale'e midillilerin alana, sessizliğe ve kendilerini güvende hissedecekleri arkadaşlara ihtiyacı olduğunu söyler. Çınar BİBER'in kaleme aldığı bu öykü, Masalcı Baba üzerinden okunabilir; kitap hayvanların davranışlarını dikkatle gözlemlemenin, sabrın ve nezaketin neleri değiştirebileceğini sade bir dille anlatır.