Kız ve Kurtarılan Tazı

Maya sekiz yaşında, kırmızı kapılı küçük bir evde ve papatyalarla dolu bir bahçede yaşayan bir kızdır. Sessiz şeyleri sever: hafif yağmuru, sıcak çorapları ve sabahları kızarmış ekmek kokusunu. Her gün babasıyla okula yürürken yanında yürüyecek bir arkadaşı olsun ister. Bir cumartesi günü babası eve bir sürprizle gelir ve eskiden yarışan, şimdi sakin bir yuvaya ihtiyaç duyan uzun, ince bir tazı olan Pip ile tanıştırır onu. Pip ürkek ve tedirgindir; ağzında taşıdığı ekose battaniyesini sıkıca tutar ve Maya'ya yaklaşmaya çekinir.

Maya onu zorlamaz, acele ettirmez. Günler boyunca yanına oturur ve alçak, sakin bir sesle ona papatyaları, kırmızı kapıyı ve kahvaltıda yediği kızarmış ekmeği anlatır. Babası ona tasmayı nasıl nazikçe tutacağını ve köpeğin her şeyi koklamasına izin vermeyi öğretir. Kısa yürüyüşlerle başlarlar; Pip karahindibaları, kelebekleri ve kaldırımdaki çatlakları incelerken Maya sabırla bekler. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu hikâyesi, güvenin zorla değil sabırla ve küçük adımlarla kurulduğunu anlatır. Masal İzle üzerinden okunabilecek bu masal, utangaç bir hayvanla bağ kurmak isteyen çocuklara ve onlara eşlik eden yetişkinlere, acele etmeden beklemenin değerini gösterir.