Kız ve Kurtarılan Lama

Maya cumartesi günlerini en çok severdi. Sarı yağmur çizmelerini giyip yeşil gönüllü önlüğünü bağlar, Luis Dede'nin yönettiği lama barınağına giderdi. Uzun boyunlu, yumuşacık tüylü lamalar onu her seferinde güldürürdü; Biber'i, Bulut'u ve diğerlerini adlarıyla tanırdı. Bir cumartesi sabahı Luis Dede ona yeni bir haber verdi: Gece barınağa çok utangaç bir lama gelmişti. Adı Güneş'ti; kalabalık bir çiftlikten gelmiş, krem beyazı tüyleri ve mavi bir başlığı vardı. Maya çitin arasından baktığında Güneş'in hiç kıpırdamadığını, tüylü tepeliğinin hafifçe titrediğini gördü. Lama, Maya yaklaşınca geriye kaydı ve endişeli, yumuşak bir ses çıkardı.

Luis Dede ona yeni yerlerin herkes için zor olduğunu söyledi: Yavaş gitmeli, yumuşak konuşmalı ve lamayı kendi haline bırakmalıydı. Maya o akşam evde bir plan çizdi. Ertesi sabah barınağa bir karton kutu, bir halat topu ve muffin tepsisinden yapılmış bir bulmaca yemlik getirdi. Ama en önemlisi, Güneş'in ağılının yanına oturup elini uzatmadan, acele etmeden beklemeyi seçti. Günler boyunca sabırla geldi, yumuşak sesle konuştu ve lamayı hiç zorlamadı. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu sıcak öyküsü, güvenin bir tohum gibi yavaşça büyüdüğünü anlatır; Masal İzle üzerinde okunabilir.