Kız ve Küçük Koyun

Yumuşak bir cumartesi sabahı küçük bir kız, hardal sarısı yağmurluğunu ve kırmızı çizmelerini giyerek büyükbabasıyla birlikte hayvan barınağına gider. Barınakta ördekler, keçiler ve büyük kahverengi bir at vardır; ancak kızın dikkatini ağıldaki küçük bir koyun çeker. Yünü krem beyazı, yüzü ve bacakları yumuşak gri olan bu koyunun boynunda ince mavi bir kurdele bağlıdır. Kız yaklaşmak ister ama koyun ürkekçe geri çekilir. Büyükbabasının sözlerini hatırlayan kız, elini uzatmadan ve yüksek ses çıkarmadan çimlere oturup beklemeye başlar.

Beklemenin de bir tür ilgi olduğunu kısa sürede öğrenen kız, her gün barınağa dönerek sessizce oturur, avucunda taze çimen uzatır ve koyunları izleyerek onların kendi dillerini keşfeder. Koyunlar birbirlerine burunlarını sürterek, başlarını yünlerine yaslayarak ve en yumuşak çimenleri paylaşarak nezaket gösterirler. Kız da bu nazik halleri taklit eder; acele etmez, kapmaz. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu sıcak öyküsü, sabırlı ve nazik bir ilginin güveni, güvenin de dostluğu nasıl inşa ettiğini anlatır. Masal İzle üzerinden okunabilecek bu öykü, hayvanlarla bağ kurmak isteyen çocuklar için yazılmıştır.