Kirpinin Tahta Atı

Ormanın eğrelti otlarıyla çevrili sıcak bir köşesinde, avuç içine sığacak kadar küçük bir kirpi yaşar: Pip. Yosun yeşili atkısı ve hazine topladığı bez çantasıyla her sabah ormanın kendisine neler bıraktığını görmek için yola çıkar. Güneşli bir gün, burnuna gelen tuhaf bir kokunun peşinden gidince yumuşak toprağa yarı gömülü, kulağının biri kırık, boyalı yelesi solmuş minicik bir tahta at bulur. Atı eve götürür ama onunla ne yapacağını bilemez; ayağa kaldırmayı da yuvarlamayı da dener, ikisi de olmaz.

Pip, arkadaşı tavşan Hazel'e danışır. Aletlerle dolu kırmızı önlüğü ve kulağının arkasındaki sarı kalemiyle Hazel, atın karnındaki damgayı fark eder: Bu oyuncak bir zamanlar orman oyuncak müzesinde yaşamıştır, ama müze yalnızca hâlâ çalışan oyuncakları sergiler. İkisi birlikte atı onarmaya koyulur; Pip'in çantasındaki çakıl taşı eksik tekerleğin yerini alır, kırık bacak tutkalla yapıştırılır. Sonra iş yalnızca onarmakla kalmaz: At için yeni bir fikir düşünürler, ona küçük bir araba ekleyip parlak renklerle boyarlar. Denemeleri ilk seferde tutmaz, araba devrilir; ama Hazel bunu bir bulmaca gibi görüp çözümü birlikte ararlar. Çınar BİBER'in sade diliyle kaleme alınan bu masal, Masalcı Baba üzerinden okunabilir.