Kaybolan Bahçe

Maya bahçesini çok sever ve her sabah sarı yağmur çizmelerini, ayçiçeği yamalı yeşil tulumunu giyip kırmızı sulama kabıyla dışarı çıkar. Bir sabah bahçeyi alıştığı gibi bulamaz: çiçekler saklanmış, yapraklar kıvrılmış, renkler sanki kaybolmuştur. Maya gülleri ve papatyaları görmek için hızlı adımlarla yürüdükçe bahçe daha da sessizleşir, oynamak istemeyen bir arkadaş gibi utangaç bir hâl alır. Yaşlı meşe ağacının arkasından hızla uçup giden mavi tüylü ardıç kuşu Pip'i görünce, acele eden ayakların bahçeyi kaçırdığını fark etmeye başlar.

Pürüzsüz bir taşın üzerine oturup düşünürken çimende bir hışırtı duyar ve yaprağın altından minik kirpi Hazel çıkar. Maya hiç kıpırdamadan bekler; Hazel ona güvenip çizmesinin yanına gelir ve onu bahçenin arka tarafına götürür. Yosunlu bir köşede, ağaç kabuğu tenli, yapraklı saçlı, çimden pelerinli Yaşlı Eğrelti onları beklemektedir. Yaşlı Eğrelti bahçenin sırrını açıklar: bahçe acele eden ayaklardan saklanır, sessiz ve sabırlı olunduğunda geri döner. Yavuz DEMİRKIRAN'ın sıcak anlatımıyla bu öykü, doğayı seven ve hayvanlarla dostluk kurmak isteyen çocuklara sesleniyor. Masal, okumaya yeni başlayanlar için de uygun; Online Masal üzerinden okunabilir.