Kalenin Teleskobu

Yeşil bir tepenin üzerindeki yüksek kalede, annesi Kraliçe Mara ile yaşayan Prenses Elin'in en büyük keyfi, kalenin en üst odasındaki pirinç teleskoptan dünyayı izlemektir. Tüylü turuncu kedisi Pip eşliğinde köy pazarını, nehri ve uzaktaki tepeleri seyreden Elin, bir gün gökyüzü grileşip fırtına koptuğunda teleskobundan çok uzaklarda bir köyün çatılarının yıkıldığını, ağaçlarının devrildiğini görür. İnsanların çamurun içinde çaresiz beklediğini fark edince, gördüklerini annesine anlatmak ve onlara yardım etmenin bir yolunu bulmak için harekete geçer.

Kraliçe Mara'nın yönlendirmesiyle kraliyet konseyi toplanır. Gür beyaz kaşları ve yuvarlak gözlükleriyle Konsey Üyesi Bram başlangıçta kuşkuludur; bu kadar uzak bir köye gerçekten yardım gerekli mi, emin değildir. Elin onu teleskobun başına götürüp yıkık çatıları ve üzgün yüzleri gösterdiğinde ise fikir değişir. Böylece kale hizmetkârları ekmek, elma ve sıcak yün battaniyeler hazırlar; bir araba yola çıkar. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu masalı, merakın ve gözlemin yalnızca eğlence olmadığını; uzakları görmenin, kale duvarlarının ötesindeki insanları önemsemeyi ve harekete geçmeyi öğrettiğini anlatır. Küçük bir kızın gördüğü şeyi ciddiye alması, büyüklerin kuşkularını yenmesine vesile olur. Masalı Online Masal üzerinden okuyabilirsiniz.