İkinci Şanslar Bahçesi

Köyün merkezinde, alçak bir taş duvarın ardında, yabani otlar ve kırık çitlerle çevrili unutulmuş bir bahçe bulunur. Küçük ve sıska Mira, siyah kıvırcık saçları iki topuz yapılmış hâliyle sık sık o paslı kapıdan içeri bakar ve birinin burayı onarması gerektiğini fısıldar. Bir gün arkadaşlarıyla Büyükanne Iris'in çiçek tarhının yanında oynarken bir çalının üzerinden atlar ve lalelerin ortasına düşer. Yapraklar her yere uçuşur, Mira'nın elleri titremeye başlar. Uzun boylu, çilli Toby ve sessiz, dalgalı saçlı Sam yanındadır; üçü birlikte yaşlı kadının kapısını çalıp özür diler. Bilge kadın onlara kızmaz; çiçeklerin yeniden dikilebileceğini ama kırılan güvenin ilgiye ihtiyacı olduğunu söyler ve onlara eski bahçeyi onarma görevini verir.

Ertesi sabah Mira, Toby ve Sam paslı kapıyı iterek içeri girer. Toby çitleri onarabileceğini, Sam yabani otları yolabileceğini söyler; Mira bir plan yapar ve iş bölümü başlar. Gün geçtikçe komşular da onlara katılır, kimi limonata getirir, kimi çivi çakmaya yardım eder. Büyükanne Iris fidelerle gelip çocuklara çukur kazmayı ve toprağa nazikçe vurmayı öğretir; bitkilerin sabır istediğini, insanların da öyle olduğunu söyler. Yavuz DEMİRKIRAN'ın sade bir dille kaleme aldığı bu masal, hata yapmanın kaçınılmazlığını, özür dilemenin ve emek vermenin yeni bir başlangıç açtığını işler. Sorumluluk, iş birliği, sabır ve affetme temalarını çocuklara doğal bir anlatımla sunan hikâye, Online Masal üzerinden okunabilir.