Çocuk ve Küçük Fok

Parlak bir cumartesi sabahı, sarı yağmurluğunu ve kırmızı çizmelerini giyen bir çocuk, eskiz defteri ve kalemleriyle sahile gider. Okyanus güneşin altında parıldamaktadır. Kayaların yakınında tombul, gümüş grisi, kocaman siyah gözlü ve uzun beyaz bıyıklı küçük bir fok görür. Fok ona göz kırpıp hapşırınca çocuk dizlerinin üzerine çökerek onu çizmeye başlar. Tam bu sırada zeytin yeşili üniformalı, dürbünlü bir park rehberi yanlarına gelir ve yavru fokun dinlenmek için sahilde olduğunu anlatır. Fokların sıcak ve güvende kalmak için kestirmesi gerektiğini, insanların çok yaklaşınca onları korkuttuğunu söyler. Çocuğa mesafeyi korumayı, fokları beslememeyi ve sahili temiz tutmayı öğütler.

Çocuk, okyanusun fokun gerçek evi olduğunu, sahil gibi yerlerin ise yolculuğunda yalnızca bir dinlenme noktası olduğunu kavrar. Bunun üzerine ziyaretçiler için resimli bir rehber hazırlamaya karar verir. Evde eskizlerini masaya yayar; foku uzaktan izlemeyi anlatan çizimler yapar, geri dönüşüm kutusu ve çöp toplayan bir el resmeder. Tamamladığı rehberi park rehberine götürür ve birlikte sayfaları sahil boyunca ahşap direklere asarlar. Aysel Banu YAVUZAL'ın bu sıcak öyküsü, doğayı ve yaban hayatını korumanın küçük ama anlamlı adımlarla başlayabileceğini gösterir. Meraklı, çizim yapmayı seven ve doğaya ilgi duyan çocuklara seslenen masal, Masal İzle üzerinde okunabilir.