Çocuk ve Denizyıldızı

Her sabah parlak sarı yağmur çizmelerini giyerek okyanus kıyısındaki gelgit havuzuna koşan bir çocuk, tuzlu rüzgârda dalgalanan denizyıldızı desenli kırmızı gömleğiyle sığ havuzları keşfetmeyi sever. Yanında defteri, bez çantası ve sabırla eşlik eden Dede Lee vardır. Dede Lee ona gelgitin nasıl yükselip çekildiğini, kayaların arasında nasıl küçük dünyalar bıraktığını gösterirken bu canlıların nazik ellere ve sessiz seslere ihtiyaç duyduğunu da hatırlatır.

Güneşli bir sabah çocuk, havuzun sessiz bir köşesinde avucu büyüklüğünde, beş turuncu-kırmızı kollu bir denizyıldızı bulur. Onu korkutmamak için diz çöküp yavaşça izler ve defterine kollarını, derisindeki küçük tümsekleri çizer. Arkadaşı Mira geldiğinde bile ona dokunmamasını söyler; birlikte denizyıldızının kayaya tüp ayaklarıyla nasıl tutunduğunu izlerler. Dede Lee, denizyıldızlarına dokunmanın derilerine zarar verebileceğini ve onları sudan çıkarmanın nefes almalarını zorlaştıracağını anlatınca çocuk bunu not eder. Bu sıcak masal, doğayı gözlemleyerek öğrenmenin, sabrın ve canlılara saygı duymanın değerini anlatır. Çınar BİBER'in kaleme aldığı hikâyeyi Masalcı Baba üzerinden okuyabilirsiniz.