Bakır Serçe

Ormanın kıyısındaki sıcak atölyesinde yalnız yaşayan mucit Bay Elias, kendine bir arkadaş yapmaya karar verir. Bakırı ve minik dişlileri parlatır; parlak bakırdan bir gövde, perçinli metal kanatlar, pirinç bir gaga ve yuvarlak cam gözlerle küçük bir serçe yapar. Göğsüne yerleştirdiği kurmalı kalp, sırtındaki anahtar çevrilince kehribar renginde parlar ve tik tak etmeye başlar. Böylece Bakır Serçe doğar ve metal kanatlarıyla atölyenin rafları arasında uçmayı öğrenir.

Bakır, atölyenin dışındaki dünyayı merak eder ve bir sabah yeşil ormana doğru uçar. Orada gerçek serçelerle karşılaşır; parlak gövdesi ve şıngırdayan kanatları onu sürüden farklı kılar. Çoğu serçe ondan uzak durur, hatta metal kanatları ve pirinç gagası yüzünden alay edilir. Yalnızca cesur, genç serçe Pip onunla arkadaş olur; bilge Yaşlı Çalıkuşu ise ona buraya ait olup olmadığını sorar. Bakır kendini yalnız ve dışlanmış hisseder. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu sıcak masalı, farklı olmanın bir eksiklik değil, bir güç olabileceğini anlatır. Bakır Serçe'nin hikâyesini Online Masal adresinde okuyabilirsiniz.