Baharın Vaadi

Greenfield köyünde kış, her zamankinden çok daha uzun sürmüştür. Kar bütün çatıları örtmüş, buzlu rüzgârlar pencereleri tıngırdatmaktadır. Köylüler endişeyle birbirlerinin yanından hızla geçerken baharın bir daha hiç gelmeyeceğini düşünmeye başlar. Kırmızı paltolu, sarı ponponlu şapkalı küçük kız Anna ise bundan o kadar emin değildir; her sabah gökyüzünü izleyerek bir işaret arar. Dedesinin anlattıkları ve çatıdan düşen ilk damlalar onu harekete geçirir.

Anna, dedesi Dede Elias'ın kulübesinden aldığı tohumlarla köyün kapılarını tek tek çalar. Komşuları önce havanın soğukluğundan söz edip tereddüt eder, ama onun umutlu yüzü karşısında düşünmeye başlar. Fırıncı Bayan Hartley'in çiçek soğanlarını ve tohumlarını paylaşmasıyla köylüler kuru yaprakları temizler, toprağı çevirir ve tohumları eker. Dede Elias herkese sabrı hatırlatır; baharın acele etmediğini söyler. Kızılgerdan Toby'nin cıvıltıları bu çalışmaya eşlik eder. Yavuz DEMİRKIRAN'ın kaleme aldığı bu masal, umudun sabırla ve birlikte çalışmakla büyüdüğünü anlatır. Masalı Online Masal üzerinden okuyabilirsiniz.