Ay Işığında Mantar

Sıcak bir orman köşesinde, yaşlı bir meşenin altında yaşayan orman faresi Pip, ay ışığında orman yollarını keşfetmeyi çok sever. Bir gece ateş böceklerini izleyerek vardığı açıklıkta, yere düşmüş küçük bir ay gibi duran solgun bir mantar bulur. Pip doğruyu söylediğinde mantarın sıcak, altın rengi bir ışıkla parladığını fark eder ve bu sırrı en iyi arkadaşı kirpi Bramble'a göstermek için sabırsızlanır.

Ancak açıklıkta mantar sessiz ve karanlıktır. Pip doğruyu söyledikçe ışık yanıp söner, ama tam parlamaz; çünkü anlattığı hikâyenin bir kısmını hâlâ saklamaktadır. Bramble da kendi sakladığı bir şeyi itiraf edince iki arkadaş, dürüstlüğün yalnızca tek bir cümleyle değil, bütün bir hikâyeyle ilgili olduğunu anlar. Çınar BİBER'in sade anlatımıyla kaleme alınan bu masal, hata yapmanın değil, hatayı saklamanın sorun olduğunu; açık yürekliliğin dostluğu güçlendirdiğini sıcak bir dille işliyor. Ay Işığında Mantar, paylaşma, özür dileme ve güven üzerine düşündüren, okul öncesi ve ilkokul çağındaki çocuklara seslenen bir masal. Masalcı Baba üzerinden okunabilir.