Altın El Arabası

Yuvarlak ve neşeli yüzlü, burnunda çiller olan genç bir bahçıvan, bitkileri her şeyden çok sever. Sarı tişörtünün üzerine yeşil tulumunu ve kırmızı lastik çizmelerini giyer, başına küçük hasır şapkasını takar. En büyük yardımcısı ise parlak altın renginde, tek tekerlekli, iki uzun saplı ve ön panelinde sevimli gözler boyanmış Altın El Arabası'dır. Her sabah el arabasını bahçeye iter, içini küçük bitkilerle doldurur ve onları ihtiyaç duyulan yerlere taşır. Bahçenin hemen ötesindeki büyük, yuvarlak tepede yumuşak, uykulu bir yüz vardır; yamaç her gün ona gülümser, o da yamaca bitkileriyle ilgileneceğine söz verir.

Bir gün şiddetli yağmur yağar ve yamaçtaki bitkileri sürükleyip götürür. Dışarı çıktığında her yeri kahverengi çamur kaplamış, yamacın gülümsemesi kaybolmuş ve uykulu gözleri üzgün görünmüştür. Altın El Arabası da endişelenir. Bahçe eldivenlerini ve çizmelerini giyip seradan yeni bitkiler getirir, el arabasına yükler ve çamurlu, dik tepeye tırmanmaya başlar. Tek tekerlek yere iyi tutunur; yavaş ama emin adımlarla yukarı çıkar, çukur kazar, bitkileri diker ve çamuru elleriyle bastırır. Arkadaşı Mia da ona katılır. Yavuz DEMİRKIRAN'ın bu masalı, doğaya yardım etmenin sabır ve emek istediğini anlatır ve Online Masal üzerinde okunabilir.